سال كبير (دورهٴ شمسي قمري) را 2/484 سال حساب كرد (احتمالاً منظورش 2/434 سال بوده). اختراع يك ساعت آفتابي بهبوديافته (يك نيمكرهٴ مقعر با شاخصي در وسط) به او منسوب است. او دربارهٴ رؤيت (اِبصار)، نور، و رنگ نوشت.
آراتوس
آراتوس1 اهل سولي2 در سيسيل در حدود 275 برآمد، او شاعر و دانشمند بود، در آتن با مشاييان و رواقيان ارتباط داشت، كتابهاي بسيار تأليف كرد، كه مهمترينش منظومهاي علمي است به نام پديدهها (در 1,154 بيت) و به خواهش آنتيگونوس گوناتاس (شاه مقدونيه از 277 به بعد) نوشته شده است. اين منظومه شامل سه بخش است: پديدههاي خاص، آنگاه طلوع و غروب ستارگان، و سرانجام علايم هوا. دو بخش اوليه براساس پديدههاي اودوكسوس تنظيم شده و سومي برمبناي كار تئوفراستوس يا يك اثر عمومي قديمتر.3 اين منظومه بيشتر به خاطر تأثير بر افكار معاصر و افكار رومي مهم است.
موزيوم اسكندريه
تئوفراستوس، به افتخار ارسطو، مدرسهٴ هنر و ادبياتي در آتن تأسيس كرد كه موزيوم4 ناميده ميشد، به معني معبد يا كاخ مختص موزها5. امكان دارد كه مدارس يا باشگاههاي ادبي ديگري همان نام مناسب را انتخاب كرده بودند. با اين حال، نام موزيوم، مؤسسهٴ ديگري را از زماني جديدتر به ياد ميآورد از زماني كه اينك بدان پرداختهايم، و آن مؤسسه در آن هنگام در اسكندريه به وسيلهٴ بطليموس اول يا دوم تأسيس شد. موزيوم اسكندريه نوعي دانشگاه بود، تركيبي از چند مؤسسهٴ تحقيقاتي، با اتاقهاي درس، تالارهاي ناهارخوري و حجرهها. موزيوم به چهار بخش عمده تقسيم ميشد كه به ترتيب به ادبيات، رياضيات، نجوم، و طب مربوط بود. در آنجا كتابخانهاي هم بود، تا جايي كه ميدانم بزرگترين كتابخانهٴ باستاني (90,000 اثر در 400,000 مجلد)، آن چنان بزرگ كه لازم شد بعضي كتابهايش را به ساختمان ديگري منتقل كنند، به نام سراپيوم6. كتابخانهٴ سراپيوم در حدود 300 به وسيلهٴ اسقف تئوفيلوس ويران شد.
كتابخانهٴ اصلي تا غلبهٴ مسلمانان باقي بود (640 م)7 ولي از اهميت آن همپاي افول عقايد مشركان، به تدريج كاسته شده بود.